Polycyclische Aromatische Koolwaterstoffen (PAK's) hebben een narcotiserende werking. De direct effecten van PAK's op populaties van waterorganismen zijn daardoor vrij simpel te beschrijven. De effecten van langdurige blootstelling aan PAK's voor populaties van (water)bodemorganismen zijn echter niet goed onderzocht. Dit terwijl deze stoffen accumuleren in bodem en sediment. Ook is de actuele risicobeoordeling alleen gericht op de nadelige effecten van homocyclische PAK's. Heterocyclische verbindingen worden daarin niet meegenomen, terwijl ze in het veld in aanzienlijke concentraties gemeten kunnen worden. Miriam León Paumen onderzocht de chronische en multi-generationele effecten van zes homo- en heterocyclische PAK's. Dit deed ze op de levenscyclusparameters van twee bodemevertebraten en twee sedimentevertebraten. León Paumen toont aan dat populaties van sedimentorganismen vaker risico zullen lopen door PAK-blootstelling dan populaties van bodemorganismen. Daarnaast stelt ze dat transgenerationele effecten van deze stoffen onvoorspelbaar zijn.