Hoe kunnen apparaten in een draadloos netwerk het beste opgesteld of ingesteld worden? Hoe kunnen zoveel mogelijk plaatsnamen op een (digitale) wegenkaart weergegeven worden? Erik Jan van Leeuwen ontdekte dat computers snel een antwoord met een minieme foutmarge kunnen vinden (een bijna-optimaal antwoord). Voor draadloze netwerken gebruikte hij een model waarbij ieder apparaat in het netwerk wordt voorgesteld door een meetkundig object, waarvan de vorm gelijk is aan die van het zendbereik van het apparaat. Vervolgens ontwikkelde Van Leeuwen methoden waarmee computers snel bijna-optimale opstellingen en instellingen van grote netwerken kunnen berekenen. Deze methoden blijken nu toepasbaar voor het weergeven van een bijna-optimaal aantal plaatsnamen. Van Leeuwen laat verder in zijn onderzoek zien dat zelfs voor de snelste computers het vinden van een antwoord met een bepaalde foutmarge soms complex kan zijn. Dit komt bijvoorbeeld door de ingewikkelde vorm die het zendbereik van een draadloos apparaat heeft. Van Leeuwen stelt echter dat voor objecten met een gangbare meetkundige vorm, computers toch snel een bijna-optimaal antwoord kunnen berekenen. Dit onderzoek is uitgevoerd op het Centrum Wiskunde & Informatica (CWI) in Amsterdam, gelieerd aan de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO).