Kristallijne materialen zijn opgebouwd uit zich in drie dimensies op een symmetrische wijze herhalend (kleinste) eenheden. Door die symmetrische opbouw doet zich het verschijnsel voor, dat als electromagnetische straling (van geschikte golflengte) op zo'n kristallijn materiaal wordt gestraald diffractie plaats vindt. Diffractie vindt plaats als de golflengte overeenkomt met de binnen het kristal heersende (atoom-atoom) afstanden. Deze afstanden zijn in de orde van grootte van Å, dit komt overeen met de golflengte van röntgenstraling.
(Een simplistische benadering van diffractie is, het kristal te beschouwen als een drie-dimensionaal tralie en het verschijnsel van diffractie als interferentie aan dat tralie.)
De hier weergegeven benadering is heel simplistisch en kort gehouden, omdat er op het Web diverse uitgebreide verhandelingen over röntgendiffractie staan. De volgende site kunnen wij aanbevelen.
Naar de hoofdpagina van Kristallografie.